ziaja sopot sun cena ad 6

Gdy średni hematokryt zastąpił przypisanie grupy w analizie regresji Coxa wcześniej określonych współzmiennych, stosunek ryzyka wynosił 0,7 (przedział ufności 95%, 0,6 do 0,8, P <0,001), co wskazuje na 30-procentowy spadek ryzyka zgonu lub zawał mięśnia sercowego na 10-punktowy wzrost hematokrytu u wszystkich pacjentów. Wskaźniki umieralności w obu grupach również spadały przy wyższych wartościach hematokrytu, gdy uśredniono wartości tylko na ostatnie cztery tygodnie przed śmiercią lub cenzurowanie (przy stracie do obserwacji lub 31 marca 1996 r.). Śmiertelność została również porównana między 443 pacjentami z grupy zdrowych hematokrytu, którzy mieli hematokryty o 39 procent (niższa granica zakresu docelowego) lub wyższą przez cztery kolejne tygodnie i wszystkich pacjentów z grupy o niskim hematokrycie, zgodnie z wcześniej określoną podgrupą. analiza. Wskaźnik umieralności w grupie o niskim hematokrycie przewyższał tę wartość w podgrupie zdrowego hematokrytu, ale nie istotnie. Wyższa dawka epoetyny nie wiązała się ze zwiększoną śmiertelnością. Częstość zakrzepicy miejsc dostępu naczyniowego nie zwiększyła się w żadnej z grup przy wyższych wartościach hematokrytu lub przy wyższych dawkach epoetyny. Dożylny dekstran żelaza podawano 526 pacjentom z grupy zdrowego hematokrytu i 464 pacjentom z grupy o niskim hematokrycie (p <0,001). Wśród pacjentów z grupy zdrowego hematokrytu, którzy byli badani przez co najmniej sześć miesięcy, analiza regresji logistycznej dała iloraz szans śmiertelności wynoszący 2,4 (P <0,001) dla pacjentów, którzy otrzymywali dożylny dekstran żelaza w okresie sześciu miesięcy przed śmiercią lub cenzurowania w porównaniu z tymi, którzy tego nie zrobili. W ciągu sześciu miesięcy poprzedzających śmierć lub cenzurowanie pacjenci z grupy zdrowego hematokrytu, którzy przeżyli, otrzymali średnio 152 . 150 mg dekstranu żelaza na okres czterech tygodni, a ci, którzy zmarli, otrzymywali średnio 214 . 190 mg na cztery okres tygodniowy (P <0,001); wśród pacjentów w grupie z niskim hematokrytem odpowiednie wartości wynosiły 119 . 133 i 145 . 179 mg (P = 0,36). Epizody krwawienia nie występowały częściej w grupie zdrowego hematokrytu niż w grupie o niskim hematokrycie; innymi słowy, jest mało prawdopodobne, aby zwiększone stosowanie dożylnego żelaza było oznaką krwotoku u pacjentów z grupy zdrowego hematokrytu.
Dyskusja
Wiele wcześniejszych badań pacjentów poddanych dializie wykazało korzyści wynikające ze zwiększenia wartości hematokrytu z poniżej 30 procent do 30 do 38 procent. Korzyści obejmują zmniejszenie zapotrzebowania na transfuzję18 oraz poprawę jakości życia i funkcji poznawczych, 19-21 funkcji i wymiarów serca, 4-9 wydolności wysiłkowej, 22,23 i funkcji odporności.24,25 Ponadto, w retrospektywie badania, śmiertelność wśród pacjentów z hematokrytami poniżej 30 procent była wyższa niż wśród pacjentów z hematokrytami od 30 do 35 procent, a ryzyko dla mniejszej liczby pacjentów z hematokrytami powyżej 35 procent nie różniło się istotnie od ryzyka związanego z hematokrytami 30 do 35 procent 26, 27 Wcześniejsze badania sugerowały również, że do 35 procent pacjentów miało wzrost ciśnienia krwi po częściowej korekcji niedokrwistości 18, podczas gdy ryzyko zakrzepicy w miejscach dostępu do naczyń pozostawało kontrowersyjne.18,28- W kilku niewielkich badaniach normalizacja hematokrytu wiązała się z poprawą funkcji poznawczych, 31 jakością życia, 13 wydolnością wysiłkową, 13,32 i spaniem.33. Obecne badania były nieoczekiwane.
Nasze badanie zostało zatrzymane, gdy różnice w śmiertelności między grupami uznano za wystarczające, aby było bardzo mało prawdopodobne, aby kontynuacja badania wykazała korzyści dla grupy zdrowych hematokrytu, a wyniki zbliżały się do statystycznej granicy wyższej śmiertelności w grupie. grupa zdrowego hematokrytu
[więcej w: cefepim, alemtuzumab, dekstran ]
[więcej w: tętniak aorty brzusznej objawy, tk głowy, trexan ]