Wpływ beta-blokady na śmiertelność wśród pacjentów wysokiego ryzyka i niskiego ryzyka po zawale mięśnia sercowego czesc 4

Krzywa dla pacjentów nie otrzymujących beta-adrenolityków, którzy pozostawili frakcje wyrzutowe od 20 do 49 procent, pokrywa się z tymi, które dla pacjentów otrzymujących beta-blokery, którzy pozostawili frakcje wyrzutowe poniżej 20 procent. W tabeli 2 przedstawiono skorygowane 24-miesięczne ryzyko i względne ryzyko zgonu wśród pacjentów przepisujących beta-blokery i tych, którzy nie przepisali leków. Po uwzględnieniu czynników demograficznych i fizjologicznych oraz współistniejących chorób pacjenci leczeni blokadą beta mieli znacznie niższą śmiertelność w każdej podgrupie. Wśród pacjentów z zawałem mięśnia sercowego i bez innych powikłań leczenie beta-blokerami wiązało się z 40-procentową redukcją śmiertelności w okresie obserwacji. Śmiertelność zmniejszyła się również o 40 procent wśród pacjentów z zawałem niefałszowanym (ryc. 1) i pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (ryc. 2). Jednak zmniejszenie śmiertelności wśród osób leczonych beta-blokerami było mniejsze wśród pacjentów rasy czarnej (28%). Starsi pacjenci (ryc. 3) i ci z frakcją wyrzutową lewej komory poniżej 20 procent (ryc. 4), stężenie kreatyniny w surowicy wyższe niż 1,4 mg na decylitr lub cukrzyca również mieli mniejszy procentowy spadek umieralności. Jednak ze względu na wyższe wskaźniki umieralności w tych podgrupach, stosowanie beta-blokerów faktycznie spowodowało bezwzględne zmniejszenie śmiertelności podobne lub większe niż u pacjentów bez określonych czynników ryzyka.
Dyskusja
Pacjenci, którzy otrzymali beta-blokery, mieli o 40 procent niższą śmiertelność niż ci, którzy nie mieli beta-blokerów przepisanych w momencie wypisu ze szpitala. Zmniejszenie to było nawet większe niż 22-procentowe zmniejszenie stwierdzone w metaanalizie 23 prób. Ponadto, wszystkie podgrupy pacjentów wykazywały podobne zmniejszenie umieralności w niniejszym badaniu.
Niemniej jednak tylko 34 procent pacjentów zostało wypisanych na receptę na beta-blokery. Pacjenci niskiego ryzyka częściej byli leczeni blokadą beta, ale mimo to tylko 41 procent pacjentów z prawidłowymi frakcjami wyrzutowymi otrzymywało beta-blokery. To stwierdzenie jest zgodne z wynikami wcześniejszych badań, które wykazały niskie wskaźniki stosowania beta-blokerów dla młodych, idealnych kandydatów5. Najciężej chorzy pacjenci byli jeszcze mniej skłonni do przyjmowania beta-blokerów. Jeśli przyjmiemy średnią redukcję 9.5 zgonów na 100 pacjentów z zawałem mięśnia sercowego w ciągu 24 miesięcy, ponad 19 000 pacjentów mogło zostać przeżyło, gdyby beta-blokery były szerzej przepisywane.
Non-Q-Wave Infarction
Względne ryzyko zgonu u pacjentów z zawałem bez załamka Q, którzy byli przepisywani beta-blokerami, było znacznie zmniejszone. Jest to ważne, ponieważ stosowanie beta-blokerów u takich pacjentów zostało zakwestionowane, ponieważ w teście na atak .-Blocker Heart Attack nie stwierdzono poprawy w przeżywalności u pacjentów z nie-niedo-dolnym zawałem, którym podano beta-blokery.11 Jednak to badanie było podgrupą analiza przeprowadzona w czasie, gdy leczenie zawału nie-Q znacznie różniło się od obecnej praktyki. Rzeczywiście, wspólne wytyczne American College of Cardiology i American Heart Association dotyczące leczenia ostrego zawału mięśnia sercowego klasyfikują dowody na stosowanie beta-blokady w tej podgrupie jako sprzeczne i prawdopodobnie niekorzystne.12 Jednak przytłaczające dowody z naszego badania sugerują że beta-blokada powinna być częścią leczenia pacjentów z zawałem bez załamka Q.
Starszy wiek
Niniejsze badanie pokazuje, że starsi pacjenci mają większą całkowitą korzyść po leczeniu blokadą beta
[patrz też: dienogest, oprogramowanie stomatologiczne, Białkomocz ]
[przypisy: skleroterapia cena, skrzydlik, sla objawy ]