Ustalenia kliniczne z implikacjami dla badań genetycznych w rodzinach z grupowaniem raka jelita grubego ad

Badania przesiewowe pod kątem mutacji są jednak czasochłonne i kosztowne ze względu na heterogeniczność mutacji w genach niedopasowanych do naprawy DNA.12,25,26,29 Ponadto liczba rodzin z widocznym rodzinnym grupowaniem tego powszechnego raka jest potencjalnie wysoka. . Niewiele wiadomo na temat klinicznych czynników ryzyka, które najlepiej przewidują obecność mutacji MSH2 lub MLH1.28,30 Aby rozwiązać ten problem, wykorzystaliśmy denaturującą elektroforezę gradientową na żelu (DGGE) z rozszerzeniami guanozyny i cytydyny (zaciśnięcie GC) 31,32 do analizy geny MSH2 i MLH1 w 184 niespokrewnionych rodzinach z rodzinnymi grupami nowotworów jelita grubego i innych nowotworów. Korzystając z analizy regresji logistycznej, opracowaliśmy metodę oceny prawdopodobieństwa mutacji MSH2 lub MLH1 opartej na kilku czynnikach ryzyka. Metody
Przedmioty
W badaniu wzięło udział 184 rodziny. Wcześniej opisano wyniki analizy mutacji i oceny ryzyka zachorowania na raka w niektórych z tych rodzin.19,25,26,29 Sześćdziesiąt siedem rodzin zostało zwerbowanych przez Fundację ds. Wykrywania Nowotworów Dziedzicznych w Holandii. Te pokolenia zostały skierowane do fundacji ze wszystkich części Holandii, ponieważ były podejrzane o posiadanie dziedzicznej formy raka jelita grubego. Kolejne 56 holenderskich rodzin i 56 norweskich rodzin zostało zapisanych przez klinicystów lub ośrodki genetyki klinicznej. Uwzględniono także trzy rodziny włoskie, jedną rodzinę duńską i jedną rodzinę czeską. Członkowie tych rodzin uczestniczyli w klinikach z powodu obaw o rodzinne czynniki ryzyka zachorowania na raka jelita grubego.
Dane dotyczące historii rodziny zostały zebrane przez genetycznych pracowników terenowych lub genetyków klinicznych. Rodowody były prześledzone do tyłu i bocznie w miarę możliwości. Ponadto zebrano informacje na temat rodzaju, miejsca i liczby nowotworów; wiek w momencie rozpoznania; oraz patologiczne cechy poszczególnych guzów u każdej z osób dotkniętych chorobą. Rodowody większości rodzin obejmowały co najmniej trzy pokolenia. Osiemdziesiąt siedem procent przypadków raka potwierdzono w raportach medycznych lub patologicznych lub w obu przypadkach.
Wszyscy uczestniczący członkowie rodziny wyrazili świadomą zgodę, a kiedy pobrano próbki krwi, zostali poinformowani o możliwości poradnictwa genetycznego, jeśli wykryto chorobotwórczą mutację. Protokół do testowania DNA przez holenderskie ośrodki genetyki klinicznej zazwyczaj obejmuje trzy sesje. Zagadnienia omawiane podczas pierwszej sesji obejmują przyczyny testowania DNA, cechy kliniczne dziedzicznego niepolipicznego raka jelita grubego, sposób dziedziczenia zespołu oraz procedurę testowania DNA. W sesji 2 omówiono konsekwencje wyników testu i możliwości leczenia w przypadku wyniku dodatniego i pobrano próbki krwi. Wyniki testu DNA są ujawnione podczas sesji 3. Wszystkie sesje są prowadzone przez genetyka klinicznego przy wsparciu psychologa lub pracownika socjalnego, który jest również odpowiedzialny za obserwację pacjenta.
Dziewięćdziesiąt dwie rodziny spełniły kryteria amsterdamskiego dziedzicznego niepolipicznego raka jelita grubego. Spośród 92 gatunków, które nie spełniały kryteriów, większość (48 członków) miała mniej niż minimalna liczba trzech członków rodziny z rakiem jelita grubego
[więcej w: noni, disulfiram, alemtuzumab ]
[hasła pokrewne: tętniak aorty brzusznej objawy, tk głowy, trexan ]