Ustalenia kliniczne z implikacjami dla badań genetycznych w rodzinach z grupowaniem raka jelita grubego ad 6

Jeśli kryteria amsterdamskie są wykluczone jako zmienna w analizie, młodszy wiek w rozpoznawaniu raka jelita grubego i większa liczba pacjentów w pokoleniu z rakiem jelita grubego lub endometrium stają się niezależnymi czynnikami ryzyka. Ryc. 2. Ryc. 2. Strategia analizy molekularnej w rodzinach podejrzanych o dziedziczny rak jelita grubego. Nasz model logistyczny można wykorzystać do oszacowania prawdopodobieństwa wykrycia mutacji linii zarodkowej na podstawie cech klinicznych rodziny powiązanej z rakiem okrężnicy i innymi nowotworami związanymi z dziedzicznym rakiem jelita grubego niepolipozy. Prawdopodobieństwo znalezienia mutacji MSH2 lub MLH1 można wywnioskować z rysunku 1A i rysunku 1B lub obliczyć za pomocą prostego oprogramowania dostępnego na stronie internetowej Międzynarodowej Grupy Współpracy z Dziedzicznym Rakiem Okrężnicy i Nerwicy (http: //www.nfdht. nl). Jeśli przewidywane prawdopodobieństwo jest niskie, można rozważyć wykonanie analizy niestabilności mikrosatelitarnej DNA nowotworu jelita grubego, co daje wskazanie, czy istnieje mutacja genu naprawy niedopasowania. Pacjenci z dodatnimi wynikami mogą następnie zostać poddani analizie mutacji. Ponieważ koszt analizy niestabilności mikrosatelitarnej jest o połowę mniejszy od analizy mutacji, ten rodzaj analizy będzie bardziej opłacalny niż pierwotna analiza mutacji jako pierwszy krok tylko wtedy, gdy spodziewany odsetek pacjentów z guzami z niestabilnością mikrosatelitarną jest mniejszy niż 50 procent . Nasze wstępne dane, oparte na ograniczonej liczbie próbek guza, wskazują, że większość guzów jelita grubego z rodzin z dziedzicznym niepolipowatym rakiem jelita grubego, które spełniają kryteria Amsterdamu, wykazuje niestabilność mikrosatelitarną, podczas gdy przeciwnie jest w przypadku nowotworów z rodzin, które nie spełniają Amsterdam kryteria.29 Ponadto, ostatnie badania20,34 wykazały, że 57 procent raków jelita grubego, które zostały zdiagnozowane u pacjenta przed 35 rokiem życia, miało niestabilność mikrosatelitarną i że mutacja linii zarodkowej została wykryta w 25 procentach wszystkich przypadków. Obserwacje te sugerują, że odsetek pacjentów z guzami z niestabilnością mikrosatelitarną spadnie poniżej 50 procent, gdy prawdopodobieństwo mutacji jest mniejsze niż 20 procent. W tych przypadkach analiza niestabilności mikrosatelitarnej DNA nowotworu powinna być traktowana jako pierwszy krok diagnostyczny. Rysunek 2 ilustruje naszą zalecaną strategię.
Aaltonen i wsp. [4] ocenili częstość dziedzicznego niepolipotycznego raka jelita grubego w Finlandii, badając nowotwory jelita grubego od 509 pacjentów pod kątem niestabilności mikrosatelitarnej i wykonując analizę mutacji nowotworów z wynikiem pozytywnym. Guzy od 63 pacjentów wykazywały niestabilność mikrosatelitarną, a 10 z tych pacjentów miało mutację MSH2 lub MLH1 w linii zarodkowej. Dziewięciu z 10 pacjentów miało krewnego pierwszego stopnia z rakiem jelita grubego lub trzonu macicy, 7 miało mniej niż 50 lat, a 4 miało uprzednio raka jelita grubego lub raka endometrium. Autorzy zalecili analizę niestabilności mikrosatelitarnej dla wszystkich pacjentów z rakiem jelita grubego, którzy spełniają jedno lub więcej z następujących kryteriów: wywiad rodzinny w kierunku raka jelita grubego lub trzonu macicy, wiek rozpoznania trwający krócej niż 50 lat oraz historia wielu przypadków raka okrężnicy lub endometrium nowotwory
[przypisy: bupropion, teosyal, dekstran ]
[hasła pokrewne: świadomy sen techniki, symbole chorób, moj olx zaloguj ]