Ustalenia kliniczne z implikacjami dla badań genetycznych w rodzinach z grupowaniem raka jelita grubego ad 5

Korzystając z równania opisanego w sekcji Metody, obliczyliśmy iloraz szans dla kłód z następującą formułą: L = 1,4 + [-0,1] V1 + 1,7 V2 + 2,4 V3, gdzie V1 to średni wiek rozpoznania raka okrężnicy i odbytu u wszystkich chorych członków rodziny; V2 wynosi 1, jeśli co najmniej jeden członek rodziny ma raka endometrium i jest równy 0 w przeciwnym razie; a V3 jest równe 1, jeśli rodzina spełnia kryteria Amsterdamu i jest równa 0 w przeciwnym razie (Tabela 5). Na przykład, szacunkowe prawdopodobieństwo wykrycia szkodliwej mutacji w rodzinie, która spełniła kryteria Amsterdamu i w którym średnia wieku w diagnozie raka okrężnicy i odbytnicy wynosi 40 lat, wynosi 48 procent (przedział ufności 95 procent, 31 do 65 procent). Jeśli ta rodzina obejmuje również pacjenta z rakiem endometrium, szacowane prawdopodobieństwo wynosi 83% (przedział ufności 95%, od 68% do 92%). Optymalne wykorzystanie równania wymaga szczegółowego wywiadu rodzinnego i znajomości wszystkich przypadków raka w rodzinie.
Aby ocenić, które zmienne są istotnymi czynnikami predykcyjnymi w przypadku braku kryteriów Amsterdam, powtórzyliśmy analizę wieloczynnikową po wykluczeniu tych kryteriów. W tym przypadku młodszy wiek w rozpoznawaniu raka jelita grubego i większa liczba pacjentów z rakiem okrężnicy lub endometrium są niezależnymi czynnikami ryzyka. Przewidywane prawdopodobieństwo wykrycia mutacji MSH2 lub MLH1 w poszczególnych rodzinach można obliczyć przy pomocy innych współczynników podanych w tabeli 5.
Dyskusja
Niedawny przegląd 126 różnych mutacji genów naprawy niedopasowania DNA z 202 rodzin z dziedzicznym niepolipowatym rakiem jelita grubego12 potwierdził, że MSH2 i MLH1 są odpowiedzialne za większość przypadków dziedzicznego niepolipicznego raka jelita grubego. Mutacje są rozproszone wzdłuż regionów kodujących obu genów, z pewnymi skupieniami w eksonie 12 MSH2 i eksonie 16 MLH1. Większość mutacji MSH2 jest zakończeniem łańcucha, podczas gdy mutacje typu nonsens i missense są wykrywane w MLH1. Heterogeniczność mutacji MSH2 i MLH1 sugeruje, że oba geny muszą być badane w eksonie przez egzon w celu dokładnego rozpoznania molekularnego dziedzicznego raka jelita grubego bez polipowatości. Takie podejście jest pracochłonne i kosztowne. Koszty badań przesiewowych mogą zostać zmniejszone, jeśli uda się zidentyfikować czynniki kliniczne przewidujące wyniki testów genetycznych.
W niniejszym badaniu odkryliśmy, że wczesny wiek zachorowania na raka jelita grubego, spełnienie kryteriów Amsterdamu i obecność w rodzinie chorego na raka endometrium lub jelita cienkiego, wielu nowotworów jelita grubego lub obu okrężnicy i endometrium rak jest silnym czynnikiem prognostycznym dla obecności mutacji MSH2 lub MLH1. Na przykład, jeśli krewniacy, którzy spełnili kryteria Amsterdamu (wskaźnik wykrywania mutacji, 45 procent) obejmował również jednego pacjenta z rakiem endometrium, to obserwowana szybkość wykrywania wzrasta do 71 procent. W rodzinie, która spełniła kryteria amsterdamskie i miała jednego członka z rakiem okrężnicy i endometrium, prawdopodobieństwo znalezienia powodującej chorobę mutacji linii zarodkowej wzrasta do około 90 procent. Analiza wieloczynnikowa wykazała, że tylko młodszy wiek w momencie rozpoznania, spełnienie kryteriów Amsterdamu i obecność raka endometrium są niezależnymi zmiennymi predykcyjnymi
[więcej w: nutrend, bromazepam, bikalutamid ]
[podobne: spastyka, stenoza kanału kręgowego, stwardnienie rozsiane objawy początkowe ]