Porównanie nuklimizowanego budezonidu, domięśniowego deksametazonu i placebo dla umiarkowanie ciężkiego zespołu czesc 4

Ta ostatnia analiza pozwoliła nam zbadać wpływ kilku podstawowych czynników prognostycznych (wyjściowy wynik zadu, ośrodek badawczy, pielęgniarka, rodzaj zadu i wyniki hodowli wirusowej) na pierwotne i wtórne wyniki końcowe. Zmienne ciągłe analizowano bez korekty za pomocą jednokierunkowej analizy wariancji i korekty przez analizę kowariancji z tymi samymi zmiennymi, które były stosowane do oceny zmiennych proporcjonalnych. 15, 16. Wszystkie testy statystyczne były dwustronne. Przeprowadzono analizę zamiaru leczenia, w której wszystkie dzieci losowo przydzielone do grupy leczonej zostały włączone do pełnej analizy. Ponadto przeprowadzono analizę wszystkich dzieci, które ukończyły badanie, z wyjątkiem tych, które nieoczekiwanie odbiegają od protokołu badania.
Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Tabela 2. Tabela 2. Monitorowanie zarejestrowanych dzieci. Spośród 4075 dzieci z rozpoznaniem zadawania zadu w okresie włączenia do badania 3857 nie zgłosiło się do udziału w badaniu. Przyczyny wykluczenia były następujące: choroba, która była zbyt łagodna (3206 dzieci); choroba, która była zbyt ciężka, stridor, który nie był spowodowany zadem lub chorobą dyskwalifikującą (229); wcześniejsze leczenie glikokortykosteroidami (121); zły wiek (19); rodzice nie mogli mówić po angielsku wystarczająco dobrze, aby wyrazić zgodę (7); ocena poza godzinami badania od 15 do 6 (176); odmowa udzielenia zgody przez lekarza na zapisanie dziecka (7); i różne powody – na przykład nie skontaktowano się z pielęgniarką zajmującą się badaniem (92). Rodzicom pozostałych 218 kwalifikujących się dzieci zwrócono się o zgodę, a 145 wyraziło zgodę. Wszystkie 145 zapisanych dzieci zostało losowo przydzielonych do leczenia i poddanych ocenie, z wyjątkiem dziecka, które miało drgnienie gorączkowe natychmiast po uzyskaniu świadomej zgody. W sumie 49 dzieci losowo przydzielono do grupy placebo, 48 do grupy budezonidu i 47 do grupy otrzymującej deksametazon. Liczbę dzieci ocenionych na linii podstawowej, trzy i pięć godzin po leczeniu oraz po wypisaniu z oddziału ratunkowego (wśród osób, które nie były hospitalizowane) przedstawiono w Tabeli 2. Zgodnie z planem, przeprowadzono analizę pośrednią po około 150 dzieci zostały zapisane. Badanie zakończono, ponieważ wyniki ogólnego testu dotyczącego różnic w odsetku hospitalizacji wśród trzech grup terapeutycznych przekroczyły ustalone wcześniej kryteria zatrzymania (P <0,001).
Tabela 3. Tabela 3. Przyczyny odstępstw od protokołu w przypadku 25 dzieci. Spośród 144 randomizowanych dzieci 25 miało niezamierzone odchylenie od protokołu (Tabela 3). Wyniki podkanalizacji dzieci z każdym rodzajem odchylenia protokołu i bez niego były jakościowo podobne do wyników analizy zamiaru leczenia. Dlatego zgłaszane są tylko wyniki tej ostatniej analizy.
Tabela 4. Tabela 4. Podstawowe cechy dzieci. Nie było znaczących różnic między grupami leczonymi pod względem zmiennych demograficznych lub klinicznych, w tym typów zidentyfikowanych wirusów i rodzajów zadu (Tabela 4). Było 100 chłopców i 44 dziewczynki; średni wiek (. SD) wynosił 24 . 18 miesięcy; a średnia waga wynosiła 12,9 . 4,5 kg.
Przyczyna wirusowa, ośrodek badawczy i rodzaj zadu nie wpłynęły jakościowo na różnice między grupami leczonymi dla żadnego z pierwotnych lub wtórnych wyników
[przypisy: cefepim, celiprolol, chloramfenikol ]
[patrz też: spastyka, stenoza kanału kręgowego, stwardnienie rozsiane objawy początkowe ]