Porównanie nuklimizowanego budezonidu, domięśniowego deksametazonu i placebo dla umiarkowanie ciężkiego zespołu cd

Nie wprowadzono żadnych kryteriów leczenia ani przyjęć, z tym wyjątkiem, że lekarze zostali poproszeni o nie podawanie glukokortykoidów, chyba że zdecydowali się przyjąć dziecko do szpitala po pięciogodzinnej obserwacji. Wszystkie dzieci otrzymywały leczenie mgłą przez cały okres obserwacji. W Szpitalu dla chorych dzieci mgła była podawana przez plastikowy wąż trzymany przez rodziców na twarzy dziecka, aw Szpitalu Dziecięcym w Albercie mgła była podawana przez nawilżacz przyłóżkowy przed badanym zabiegiem, a następnie w namiocie z mgłą. Kontynuacja
Badanie pielęgniarki zatelefonowało do rodziców dzieci, które nie były hospitalizowane 72 godziny po wypisaniu ich z oddziału ratunkowego w celu ustalenia, czy dzieci zostały ponownie ocenione. Dzieci, które pozostały objawowe, obserwowano co 72 godziny, aż do momentu ustąpienia objawów.
Mierniki rezultatu
Częstość hospitalizacji była pierwotną miarą wyniku, a jako wynik drugorzędny wybrano zmianę oceny zadu (od linii podstawowej do pięciu godzin po leczeniu) i liczbę dodatkowych podanych terapii racepinefryną (dwie do pięciu godzin po leczeniu badanym lekiem). środki. Jedna pielęgniarka określiła ocenę zadów u każdego dziecka, gdy dziecko było w spokojnym, czujnym stanie, przed leczeniem, a następnie co godzinę przez pięć godzin po leczeniu lub do momentu, aż dziecko zostało odesłane do domu z pogotowia (Tabela 1). Pielęgniarka mierzyła również nasycenie tlenem, podczas gdy dziecko oddychało powietrzem w pomieszczeniu, częstością oddechów, częstością akcji serca i ciśnieniem krwi w tym czasie. Pielęgniarki zostały przeszkolone przez głównego badacza do stosowania systemu oceny zadu, a wyniki zostały potwierdzone przez cały okres rejestracji, ponieważ lekarze prowadzący badania niezależnie ustalili wyniki dzieci w tym samym czasie, w którym pielęgniarki dokonały oceny. Lekarze i pielęgniarki nie byli świadomi swoich ocen. Częstość oddechów policzono przez jedną minutę; częstość akcji serca i nasycenie tlenem mierzono za pomocą pulsoksymetrii, podczas gdy dziecko oddychało powietrzem w pomieszczeniu.
Analiza statystyczna
Na podstawie wcześniejszych doświadczeń 3 oszacowaliśmy, że wskaźnik hospitalizacji w grupie kontrolnej wyniesie około 65 procent. Aby umożliwić wykrycie 40-procentowej redukcji odsetka hospitalizowanych dzieci, planowaliśmy zapisać 210 dzieci, z tymczasową analizą po włączeniu około 150 dzieci. Biostatystyk, który nie był poza tym zaangażowany w badanie, przeprowadził analizę pośrednią z wykorzystaniem pierwotnej zmiennej wyniku, współczynnika hospitalizacji. Kryterium zakończenia badania było znalezienie w ogólnym teście różnic między trzema grupami leczenia o wartości P mniejszej niż 0,005. Aby utrzymać ogólny błąd typu I wynoszący 0,05, skorygowaliśmy poziom alfa do końcowej analizy na 0,048.11
Dane analizowano za pomocą oprogramowania SAS (wersja 6.08) i oprogramowania VMS / VAX (wersja 6.1). Normalność rozkładu zmiennych oceniano za pomocą testu Wilk-Shapiro.12,13 Proporcjonalne zmienne analizowano bez korekty za pomocą dokładnego testu Fishera i z uwzględnieniem korelacji między zmiennymi logistyczno-regresyjnymi
[przypisy: oprogramowanie stomatologiczne, dienogest, dekstrometorfan ]
[patrz też: skleroterapia cena, skrzydlik, sla objawy ]