Podskórnie w porównaniu z dożylną epoetyną u pacjentów przyjmujących hemodializę ad

Badanie zostało zatwierdzone przez komisję ds. Praw człowieka w Centrum Koordynacyjnym ds. Studiów Spółdzielczych Hines Veterans Affairs oraz przez komisje ds. Przeglądu instytucjonalnego w uczestniczących instytucjach, a wszyscy pacjenci wyrazili świadomą zgodę. Hematokryt i hemoglobinę mierzono co tydzień metodami elektronicznymi. Żelazo w surowicy, całkowita zdolność wiązania żelaza w surowicy, ferrytyna w surowicy, stosunek redukcji mocznika (zdefiniowany jako procentowa redukcja stężenia azotu mocznikowego we krwi podczas pojedynczego zabiegu hemodializy), a rutynowe zmienne chemiczne w surowicy mierzono co miesiąc standardowymi metodami w poszczególne ośrodki. W punkcie wyjściowym oznaczono stężenie parathormonu w surowicy u każdego pacjenta za pomocą testu immuno-metrologicznego i zmierzono zawartość glinu w surowicy metodą spektrofotometrii absorpcji atomowej.
Epoetin Regimen
Głównym celem badania było porównanie tygodniowych dawek epoetyny dożylnej i podskórnej potrzebnej do utrzymania docelowego hematokrytu od 30 do 33 procent przez 26 tygodni. Ten zakres został wybrany, ponieważ kiedy rozpoczęto badanie, był to zakres zatwierdzony przez Food and Drug Administration, chociaż górny limit wynosi teraz 36 procent. Pacjenci zostali losowo przydzieleni do otrzymywania epoetyny (epoetyny alfa, Epogen, Amgen, Thousand Oaks, CA) trzy razy w tygodniu podskórnie lub dożylnie. Randomizacja była stratyfikowana zgodnie z ośrodkiem i drogą podawania epoetyny przed randomizacją. Po randomizacji wszyscy pacjenci zmniejszyli dawki epoetyny o 50 procent, ale nie więcej niż o 60 U na kilogram na tydzień, co sześć tygodni, aż do hematokrytu poniżej 30 procent przez dwa kolejne tygodnie. Dawkę zwiększano następnie o 30 U na kilogram tygodniowo co cztery tygodnie, aż hematokryt wynosił co najmniej 30 procent przez dwa kolejne tygodnie. Następnie pacjenci weszli w 26-tygodniową fazę podtrzymującą, w której dawkę epoetyny dostosowano zgodnie z określonym algorytmem, aby utrzymać hematokryt w zakresie od 30 do 33 procent.
Dosing Algorithms for Epoetin and Parenteral Iron
Hematokryt mierzono co tydzień przed hemodializą w połowie tygodnia, a jeśli dwie kolejne wartości były poza zakresem docelowym, dawka epoetyny była modyfikowana o 30 U na kilogram na tydzień, dawka była zwiększana, jeśli hematokryt był poniżej 30 procent i zmniejszał się. jeśli było powyżej 33 procent. Dawka epoetyny nie mogła być zmieniana częściej niż co cztery tygodnie. Epoetyna (10000 U na mililitr) była podawana po skorygowaniu o masę ciała za pomocą strzykawek insulinowych z igłami o małej średnicy na końcu hemodializy; wszystkie dawki zostały zaokrąglone do najbliższych 100 j. Pacjenci z grupy dożylnej otrzymywali hormon przez port w żylnej rurce, zanim krew została wypłukana z rurki, a pacjenci z grupy podskórnej otrzymali ją na końcu hemodializ w ramieniu, które nie miało przetoki.
Wszyscy pacjenci byli zachęcani do przyjmowania doustnych suplementów żelaza (kompleks polisacharyd-żelazo, Niferex-150, Schwarz Pharma, Milwaukee). Pacjenci, u których rozwinęło się niedobór żelaza zdefiniowany jako stężenie ferrytyny w surowicy mniejsze niż 100 ng na mililitr sam lub kombinacja stężenia ferrytyny w surowicy poniżej 400 ng na mililitr i wysycenie transferyny poniżej 20 procent, otrzymali 100 mg dekstranu żelaza do podawania pozajelitowego (INFeD, Schein Pharmaceutical, Florham Park, NJ) dożylnie na 10 kolejnych sesjach hemodializy.
Ocena dyskomfortu podczas leczenia
Na początku wszyscy pacjenci oceniali poziom dyskomfortu związany z całą procedurą hemodializy, w tym podawanie epoetyny
[podobne: suprasorb, dekstrometorfan, oprogramowanie stomatologiczne ]
[podobne: sztokholmski syndrom, husky olx, tarczyca guzki ]