Kliniczne znaczenie minimalnej choroby resztkowej u dzieci z ostrą białaczką limfoblastyczną czesc 4

Krzywe aktuarialne obliczono zgodnie z metodą Kaplana-Meiera. 16 Wartość prognostyczną badanych zmiennych oceniano za pomocą testu log-rank, 17 lub testu log-rank dla trendu liniowego w przypadku uporządkowanych zmiennych kategorycznych. Ryzyko względne stanowi stosunek dziennego ryzyka nawrotu u pacjentów z chorobą resztkową do ryzyka u pacjentów bez choroby rezydualnej lub stosunek dziennego ryzyka nawrotu u osób z wysokim poziomem choroby resztkowej do ryzyka u osób z niski poziom. Zostało to oszacowane poprzez obliczenie stosunku obserwowanych do oczekiwanych nawrotów18 przy użyciu obliczeń log-rank. Znaczenie prognostyczne innych zmiennych mierzonych w momencie rozpoznania określono w ten sam sposób. Podgrupy pacjentów zostały określone zgodnie z klasycznymi czynnikami prognostycznymi (tab. 1). Test stratyfikacji log-rank został wykorzystany do określenia wartości prognostycznej choroby resztkowej w porównaniu z innymi czynnikami prognostycznymi i obliczono odpowiednie stratyfikowane ryzyko względne. Charakterystyka cytogenetyczna nie została uwzględniona w analizach stratyfikacyjnych ze względu na wysoki odsetek pacjentów, u których nie można było ich ocenić (22%). Model regresji Coxa19 zastosowano do określenia najbardziej znaczących niezależnych czynników prognostycznych. Rozwarstwiony model regresji Coxa19 zastosowano do określenia wartości prognostycznej choroby resztkowej w porównaniu z wartością immunofenotypu. Ta metoda zapewniła oszacowanie względnego ryzyka i 95-procentowego przedziału ufności.
Wyniki
Spośród 246 pacjentów włączonych do badania w momencie rozpoznania 178 (72%) było monitorowanych pod kątem choroby resztkowej. 178 pacjentów było podobnych do 654 pacjentów w ośrodkach nieuczestniczących w odniesieniu do czasu do wystąpienia nawrotu i rozkładu czynników prognostycznych (Tabela 1). Wpływ czynników prognostycznych był również podobny w obu grupach, z wyjątkiem immunofenotypu. Czas trwania remisji w grupie 68 pacjentów, którzy zostali włączeni w momencie rozpoznania, ale zostali później wykluczeni z badania, był podobny do tego w przypadku 178 pacjentów, którzy pozostali w badaniu. Średni okres obserwacji wynosił 38 miesięcy.
Resztkowa choroba podczas pierwszych sześciu miesięcy remisji
Tabela 2. Tabela 2. Ryzyko nawrotu choroby w zależności od obecności lub braku obecności i poziomu choroby resztkowej w różnym czasie po indukcji remisji. Po zakończeniu terapii indukcyjnej 42% pacjentów miało resztkową białaczkę (tabela 2). Pozostałości blastów wykryto w 38 procentach grupy ryzyka standardowego i 66 procent w grupie bardzo wysokiego ryzyka; zostały wykryte w 36 procentach grupy z B-lineage ALL i 90% grupy z T-lineage ALL. W grupie ryzyka standardowego u 25 procent pacjentów występowała wykrywalna choroba resztkowa po terapii konsolidacyjnej, 17 procent po terapii przedziałowej i 13 procent po terapii z opóźnieniem.
Tabela 3. Tabela 3. Względne ryzyko nawrotu w zależności od obecności lub braku choroby szczątkowej w dwóch punktach czasowych. Tabela 3 pokazuje wartość predykcyjną zmiany statusu w odniesieniu do wykrywalnej choroby resztkowej w dwóch różnych punktach czasowych
[przypisy: dekstrometorfan, bupropion, celiprolol ]
[przypisy: taxivital, tęgoryjec dwunastnicy, test na nerwice ]