Chłoniak pierwotniakowłókniakowy i mięsak Kaposiego u biorcy przeszczepu serca ad

Występowały znaczące okołonaczyniowe i śródmiąższowe nacieki eozynofilów i limfocytów – wyniki sugerujące wywołane lekami zapalenie mięśnia sercowego z nadwrażliwością. W maju 1990 r. Biopsja potwierdziła obecność mięsaka Kaposiego w pachwinowym węźle chłonnym. W tym czasie reżim immunosupresyjny składał się z azatiopryny (25 do 50 mg na dzień), cyklosporyny (dawka powodująca stężenie we krwi około 200 .g na decylitr) i prednizonu (8 mg na dzień). Mięsak Kaposiego pojawił się na skórze w październiku 1991 r. I został zastąpiony przez zmniejszenie schematu immunosupresyjnego (stężenie cyklosporyny we krwi, około 50 .g na decylitr). Bezwzględna liczba limfocytów CD4 w październiku 1990 r. Wynosiła 576 komórek na milimetr sześcienny, a liczba komórek CD4 wynosiła 480 komórek na milimetr sześcienny w marcu 1993 r. I 510 komórek na milimetr sześcienny w kwietniu 1995 r.
Począwszy od sierpnia 1991 r. I nieprzerwanie do 1997 r., Próbki endoskopowe z biopsji wykazały ciągłe śródmiąższowe poliklonalne limfoplazmatyczne nacieki o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, które uznano za nietypowe w stosunku do zwykłych wyników w próbkach z biopsji endomiokardialnej uzyskanych po przeszczepie, takich jak dowód odrzucenia, naciek limfoidalny wsierdzia, dowód gojenia poprzedniego miejsca biopsji lub uszkodzenia niedokrwiennego. Barwienie immunohistochemiczne wykazało obecność w przybliżeniu równej liczby komórek plazmatycznych wyrażających łańcuchy lekkie immunoglobulin kappa i lambda, co jest zgodne z obecnością procesu reakcji poliklonalnej. Stężenie gamma globuliny w surowicy wzrastało dalej i było uporczywie podwyższone podczas całego przebiegu po przeszczepie (zakres, 3800 do 4300 mg na decylitr). Elektroforeza w surowicy wykazała w lutym 1994 r. Niewielkie biclonalne skoki kappa M (całkowita IgG, 910 mg na decylitr) i ponownie w październiku 1997 r. (Całkowita IgG, 790 mg na decylitr), w każdym przypadku nałożone na szeroki poliklonalny szczyt IgG. Biopsja szpiku kostnego w lutym 1994 r. Wykazała jedynie łagodną poliklonalną plazmocytozę, a wyniki elektroforezy białek w moczu nie były godne uwagi.
Inne stany, które rozwinęły się w okresie po transplantacji, obejmowały nadciśnienie oporne, przewlekłą niewydolność nerek, która prawdopodobnie była spowodowana leczeniem cyklosporyną i migotaniem przedsionków.
Pacjent przedstawił w październiku 1997 r. Bóle brzucha i duszność trwające kilka miesięcy, które uważano za spowodowane pogorszeniem zastoinowej niewydolności serca. Reżim immunosupresyjny w tym czasie składał się z cyklosporyny (stężenie krwi, 100 do 200 .g na decylitr) i prednizon (8 mg na dzień). Radiogram klatki piersiowej wykazał wyraźny lewostronny wysięk opłucnowy. Thoracentesis ujawnił wysięk bogaty w komórki (18 550 komórek na milimetr sześcienny) zawierający wysokie stężenie dehydrogenazy mleczanowej (13 700 IU na litr). Równoczesne stężenie dehydrogenazy mleczanowej w surowicy było również znacząco podwyższone (1526 IU na litr, zakres normalny, od 107 do 231). W badaniu cytologicznym płynu opłucnowego stwierdzono, że ponad 95 procent komórek jądrzastych było atypowymi komórkami limfoidalnymi z wyglądem plazmocytu. Obliczenia tomograficzne wykonywane na całym ciele potwierdziły obecność nowych obustronnych wysięków w opłucnej i kardiomegalię, które nie uległy zmianie w porównaniu z wcześniejszymi badaniami, ale nie było dowodów na masowanie guzów lub powiększenie węzłów chłonnych
[podobne: dekstran, dekstrometorfan, teosyal ]
[hasła pokrewne: świadomy sen techniki, symbole chorób, moj olx zaloguj ]